Serkan Azak

İnanırdım duyduğum her söze.
Bir zamanlar saflık vardı.
Şimdi yerim yok aldanmaya.
Bir hayat sıradanı kalbim.

Bana bitmeyen bir tek şey söyle.
söyle, sonsuza inanayım.
Bana nasıl seveceğimi anlat.
Aşk karlı yokuş, yorulmayalım.

Söz ver, durma öyle bana söz ver.
Bakışına kanmam artık, söz ver.
Çok zor soru değil bu, hadi çöz ver.
Birlikte ölecek miyiz?

Söz ver, durma öyle bana söz ver
bakışına kanmam artık, söz ver
çok zor soru değil bu, hadi çöz ver
birlikte ölecek miyiz?

İnanırdım duyduğum her söze.
Bir zamanlar saflık vardı.
Şimdi yerim yok aldanmaya.
Bir hayat sıradanı kalbim.
Hadi beni biraz heyecanlandır.
Yüzüm gülmüyor çoktandır.
Ben kaybetmekten çok korkarım.
Tüm alışkanlıklar çocukluktandır.

Geleceksin, belki çok seveceksin.
Zamanı gelince gideceksin.
Bir keşkeye daha yer yok kalbimde.
Birlikte ölecek miyiz?

Söz ver, durma öyle bana söz ver.
Bakışına kanmam artık, söz ver.
Çok zor soru değil bu, hadi çöz ver.
Birlikte ölecek miyiz?

Feridun Düzağaç

Garip bir karşılaşmaydı bizimkisi… Belki de beklenmedik… Masanın sağında oturuyor; ukalaca bakışlar ve yukarı bakan burnunla izliyordun beni.
Biraz sivri, biraz marjinal… Aslında bir o kadar da sevimli…
Bir kadeh ucuz şarapla başladık aslında; hani 5 litresi 12 YTL olan. Sonra ikiledik kadehleri…
Sırlarımız vardı önceleri; gözlerimizle sesleniyorduk birbirimize “-E hadi anlat artık!”
Anlatamadık uzun süre, zaman bir garip aktı…
Kısa telefon görüşmeleri geçti sonra aramızda “-Alo, Sevgi sana çok önemli birşey söylemem lazım”
Kanatlı’da bir akşam üstü… Sıradan bir Eskişehir günü…
Dökülüverdi sırlarımız… Aramızda kalan sıkışmış kapı birden aralanmıştı arkasına kadar. İşte o andı aslında ruhlarımızın birleştiği an… Şaşkınlıklarımızı kahkahalarla süsleyip kalakalmıştık…
Sonrasında işte bitmişti üniversite maceram. Daha arabesk yaklaşmak gerekirse, yaşamın dikenli kolları batmaya başlamıştı bana… :)
Ansızın İstanbul’da buldum kendimi… Senin olmadığın, gülümsemeden uzak; sokaklarında seni aradığım ama bulamadığım bir şehir! Daha ilk aylarda Eskişehir’i özledim demeye başladım… Kendime yalan söylüyordum oysa… Ben Eskişehir’i değil; seni özlüyordum…
Kendimi yalnız, kimsesiz, Sevgi’siz hissetmeye başladım zamanla…
Gidiyordun… Zaten uzaktın bana ama daha da gidiyordun. Engel olamıyordum, olmamalıydım… Dur gitme diyemezdim; zaten ben seni bir kez terk etmiştim. Hangi yüzle derdim “gitme!” diye?
Seni terk etmeyi istemedim aslında hiç. Her aklıma geldiğinde hala dolar gözlerim. Kardeş miydin? Dost muydun? Sevgili miydin? Değildin! Hiçbiri değildin… Sen farklıydın; aslında ruh eşimdin benim. Hani sana aşık olabilme ihtimalim olsun isterdim… Olmadı, olamazdı. :)
Uzun bir telefon konuşmasıydı canımı yakan… Önce güldük, sonra endişelendik… Söylemeye çalışıp söyleyemediğin birşey vardı. Yavaşça serdin önüme… “-Ben gidiyorum ve dönmemek için elimden geleni yapacağım.” Yavaşça telefonun ekranına baktım önce… Konuştuğum kişinin sen olduğuna inanamadım; sonra tüm vücudumda bir ürperti ve titreme hissettim. İnanamadım… Tamam hani canını yakanlara inat gidiyordun! “-Benim suçum ne? Ben de mi boşuna zaman harcadım? Yazık değil mi benim sana harcadığım zamana?” diyebildim sana sadece. Telefonu kapattıktan sonra uzun zamandır ağlamadığım kadar ağladım sanırım.
Sonra düşündüm ki Sevgi’m yine sinirlenmiş, gerilmiş…
O döner… Gelir geri… Beni Sevgi’siz bırakmaz…
Sevgi’m, son cümleye ne yazacağımı bilemedim. Seni çok seviyorum demek isterdim. Ama o kadar hafif kalır ki…

Ben hep aynı ben,
Bir küçük sitem
Sen eğiştin sen,
Yok sıcak bir ten

Ağladım sana, endişe ettim
Söz değil, bir tek dokunmak istedim
Yalnızım şimdi ilk gece gibi
Sanki kapıyı çalıp gireceksin içeri

Güneşi görmez oldu gözlerim
Ay ışığında seni hep özlerim
Bu kadarı yetmiyor ki sevgilim,
Hadi gel, yine dans edelim

Neye yorsam rüyamı bilemedim
Aşkı aramaktan bende vazgeçtim
Olmuyor biliyorsun ki denedim
Bana gel, yine dans edelim

Hadi gel son kez dans edelim

Alıntı değildir oturup kendim(i) yazdım… Funda Arar da tamamladı. :)

Gücün Var mı Sevgilim
Derin Sularda İnci Tanesi Aramaya
Cesaretin Kaldıysa
Hala Benle Aşktan Konuşmaya
Söyle Canım Sevgilim
Hayat Bize Oyun Oynuyor Olabilir mi
Yorgun Gibi Bir Halin Var
Duyguların Karışık Olabilir mi
Sil Baştan Başlamak Gerek Bazen
Hayatı Sıfırlamak
Sil Baştan Sevmek Gerek Bazen
Herşeyi Unutmak
Sanki Bugün Son Günmüş Gibi
Dolu Dolu Yaşamak İstiyorum Ben
Her Ne Çıkarsa Yoluma
Selam Verip Yürümek İstiyorum Ben
Sil Baştan Sevmek Gerek Bazen
Hayatı Sıfırlamak
Sil Baştan Sevmek Gerek Bazen
Herşeyi Unutmak…