Hiç anlatamadım, hiç anlamadılar…
Kategori: Karalamalarım | 2 Yorum
Senden öncesi kayıpken, “senden sonrası” diye bir olgunun olmaması bildiÄŸim en net gerçek. Senden sonrası “yalnızlık” demek benim için; ki yalnızlığı sana tercih edecek kadar çıldırmadım henüz. Aslında ikimizde yalnızlığımızla dans ederken pistte, ansızın yakınlaşıp çiftleri deÄŸiÅŸen biz deÄŸil miyiz? Öyleki, ben seninle bir ömür boyu aynı pistte dans etmekten [...]
Kategori: Karalamalarım | 6 Yorum
Sıkıldım hayatın sille tokadını yemekten ben; düştüm… BeklediÄŸim, bugünüm, yarınım, yarınlarım, geri kalanım olman bir yana; gecikmiÅŸliÄŸimiz için dolar uzun zamandır dolmayan gözlerim. Patika bir yol bizimki, tutunduÄŸum tek ÅŸey ellerin… Sendeleyip her yığılışımda dizimde yeni yaralar açılıyor. Zaman zaman yok oluÅŸlarında, her yalnız kalışımda ayaÄŸa bile kalkamaz duruma geliyor; [...]
Kategori: Karalamalarım | 4 Yorum
Bir garip hüzün çöker insana El ayak çekilince Tek başına kalırsın dünyada Etraf sessizleşince İnan bu ev alışamadı Hiç bir zaman sensizliğe Şimdi sensizlik oturuyor Kalkıp gittiğin yerde Yanlızlığa elbet alışır bedenim Yanlızlıkla belki de başa çıkabilirim Çok zor gelse bile yaşar öğrenirim Sensizlik benim canımı acıtan Bir derin korku [...]
Kategori: Karalamalarım | 1 Yorum
Yine savrulacaktın bir ÅŸehre… Gitmeden görüşmeliydik sana göre, ÅŸarttı! BeÅŸiktaÅŸ’ta bir akÅŸamüstü… Ä°ÅŸten eve gelip, Apar topar hazırlanıp sokaÄŸa attım kendimi. BeÅŸiktaÅŸ Starbucks, Kapının giriÅŸindeki, soldaki, 2. masa… 26 Ekim 2009 Pazartesi
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Daha dün deÄŸil miydi seni hatırladığım? Haliç’e doÄŸru yaktığım sigara beni zehirlemek için elinden geleni yaparken, birden aklıma gelip çöküşünün bir nedeni varmış meÄŸer… Ay olmuÅŸtu görüşmeyeli; aklıma geldiÄŸin o an telefon rehberimde adını arar buldum kendimi… Sonra anımsadım ki sen telefonunu vermemiÅŸtin bana. Rehberimde yoktun, sigaramın son nefesini üflerken [...]
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Kapalı perdelerim, yarı ıslak gözlerim… Ãœzüntülerim ve mutsuzluklarım… Çaresizliklerim, yıkılan hayallerim… KötümserliÄŸim, umutsuzluklarım… Kırgınlıklarım, kanayan yaralarım… hepsi bana misafir olmuÅŸtu. İçeriye ışık sızmasına tahammülüm yokken, bayramlaÅŸmak için kapımı çalan çocuklara ekstra sinir oluyordum… SilkelenmiÅŸ, üzerime sıçrayan ve üzerimde kuruyan çamurlardan kurtulmuÅŸtum… Düştüğüm yerdeydim ama düşmenin etkisiyle acıyan yerlerimin acısı geçmiÅŸ; [...]
Kategori: Karalamalarım | 1 Yorum
SavaÅŸtık önce El için Rüzgardım sert esen,sen ise fırtına Kaldık biz bize Anladık,yanıldık Neticesinde biz bize kaldık… * Yakın dostum Hakan’ın benim için yazdığı bir akrostiÅŸ… Kendisine teÅŸekkür ederim…
Son Yorumlar