Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
İsimsiz kalmış duygular arasında bir çırpınış aslında yaÅŸadığımız… Karmakarışık yaÅŸamım, bazen sıradan gidiÅŸ geliÅŸler… Yarım kalmış cümleler… Hani birleÅŸtiÄŸinde anlam kazanabilecek…Sorsan, herkesin anladığı elle tene dokunup sarmaktır yaraları…. Aslında ben de elimle dokundum sana. GözyaÅŸlarım elim gibi yüreÄŸine akmak istedi aslında. Belki de hiç böyle hissetmedin, hissetmedik…Aşık olduÄŸun adamın aÄŸlaması [...]
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Garip bir karşılaÅŸmaydı bizimkisi… Belki de beklenmedik… Masanın sağında oturuyor; ukalaca bakışlar ve yukarı bakan burnunla izliyordun beni.Biraz sivri, biraz marjinal… Aslında bir o kadar da sevimli…Bir kadeh ucuz ÅŸarapla baÅŸladık aslında; hani 5 litresi 12 YTL olan. Sonra ikiledik kadehleri…Sırlarımız vardı önceleri; gözlerimizle sesleniyorduk birbirimize “-E hadi anlat artık!”Anlatamadık [...]
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Aşık olabilir her an, Kendimi en derin boÅŸluklarında, Kayıplara sürükleyebilirim, Gözümü bir an bile kırpmadan… Bir gülümsemenle deÄŸiÅŸir belki de dünya, Yada belki bir öpüşünle aydınlanır karanlıkta kalmış ruhum… Üşümüş ellerin, Islak dudakların, Ve BeyoÄŸlu’nun kimsesiz kalmış arka sokakları… Alıntı deÄŸildir oturup kendim(i) yazdım…
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Kendini tanıyamaz oluyormuÅŸ insan bunu öğrendim.Bir ÅŸeyi baÅŸaracağım derken, gözünden sakınırken eline yüzüne bulaÅŸtırıp bir anda herÅŸeyi allak pullak edebiliyormuÅŸ.Belki beklenmemiÅŸlik bunun adı, belki heyecan… Belki de çaresizlik, umutsuzluk.GüneÅŸin doÄŸuÅŸu ve batışı arasındaki dar zamanda yaÅŸamaya çalışmaktan da sıkıldım sanki.Görememekten, dokunamamaktan, varlığını hissedememekten yoruldum belki de.Siluetini unutmamak için çaba sarfediyorum [...]
Kategori: Karalamalarım | 1 Yorum
Hayatıma girdiÄŸinde çocuktum; Ansızın gelmiÅŸtin bana, karlı bir gece sabaha koÅŸarken tutmuÅŸtun elimden. O elin sıcaklığını unutmak mümkün mü ki? O sıcaklık ki büyüdü büyüdü tüm bedenimi sardı.. AÅŸk mıydı bu? Bilmiyordum; dedim ya, çocuktum daha… Sonra deÄŸiÅŸti herÅŸey; geçen her gün yüreÄŸim de gözlerim de bir baÅŸka bakmaya baÅŸladı [...]
Kategori: Karalamalarım | 2 Yorum
Sabah olmalıydı, uyandığımda yanımda seni bulmalıydım ben; bir süre sessiz, nefessiz seni izlemeliydim; masumiyetinin içimde huzuru yaÅŸamalıydım birkaç an için de olsa… Her gece korkmamalıydım; gökgürültüsünden kim sakınabilirdi senden baÅŸka beni? Kim ben yerimden sıçrarken sarıp sarmalayabilirdi senden baÅŸka? Ama ben hep korkularımı yenip kendim uyumalıydım. SevdiÄŸime sıkıca sarılamazdım ben, [...]
Kategori: Karalamalarım | 0 Yorum
Bir gün daha sabaha koÅŸuyor iÅŸte… Benden geriye kalanlarla baÅŸbaÅŸayım yine yalnızlığımın içinde; yaÅŸamım aslında ikiye ayrılıyor senden önce ve senden sonra diye.Artık hayal de kuramıyorum körelmiÅŸ duygularımın arasında… BenliÄŸimde canlanan geçmiÅŸe dair karelerin silindiÄŸini hissediyorum yavaÅŸ yavaÅŸ… Oysa öylesine benimdi ki o anlar; öylesine bendi, sendi, bizdi o kareler… [...]
Son Yorumlar