Issız Adam
28 Ara 2008 | Kategori : Karalamalarım
Kültürel aktivitem gelmiÅŸti geçen cumartesi… Ne yapalım diye düşünürken, en iyi fikir sinemaydı Avcılar’ın soÄŸuÄŸunda… :) Kendimizi attık bir sinemaya ve aldık biletleri Issız Adam’a… 21:30 seansı, Barış Manço Kültür Merkezi…
Ä°zledikçe ıssızlaÅŸtığımı farkettim… Perdeyi kokladığımı hissettim önce; sonra ordaydım… Filmin her görüntüsününün 25. karesi oldum bir anda… BeyoÄŸlu’nun yaÅŸanmışlıkları bol sokaklarında, filmin içinde yaÅŸadım 113 dakika boyunca… Alper’le kitapçıdaydım, Ada’yı takip ettim, mutfaktaydım, havuçlu-tarçınlı kek yaptım, türlü türlü kadınlara gittim…
Issızlık kimin ıssızlığıydı? Ada mı daha yalnızdı yoksa Alper mi bilemedim… Biri doÄŸrudan biri dolaylı bir yalnızlık içindeydi sadece anladığı o ki…
Herkes gibi filmin son 10 dakikasını deÄŸil, tamamını sevdim… Son 10 dakikayı sevebilmek için önceki dakikalara ihtiyaç olduÄŸunu bilmeden sevdi herkes bence, son 10 dakikayı…
3 Yorum
gittim filme sonunda.. sanki bi halt ettim.. bide … Read Moreöwünüyodum giderken.. tanrım ne büyük aptallık… öyle kırıldım öyle kırıldım ki bütün yapıştırıcı sawunma stratejilerimi kaybetmiÅŸtim çıktığımda.. ezildim ya küçük bi kadındım küçücük oldum.. ellerim, gözüm, yüzüm, bedenim miniminnacık oldu bi anda.. insanın içindeki ıssız insanı o kadar çıplak yakalaması ne zormuÅŸ.. küçük ellerim, parmaklarım yetmedi kendimi sarıp sarmalaya.. acıdı içim çok.. hikaye aynı çünkü sende biliyosun peki ama ya son? son da aynı olur mu acaba? yıllar sonra diyebilir miyim “ona” bi oÄŸlum oldu “aynı hayal ettiÄŸimiz gibi, bil bakalım adı ne”….. hiç olmayacak o an çünkü olsa da ben kırılma noktası olacağım o anın.. o anı kırıp arkamı dönüp gideceÄŸim “anlamadığımdan..” ama diyemiyorum dilerim ki mutlu ol… o kadar küçüldüm ki sesim çıkmıyo artık.. ama biliyo musun çok mutluyum… suçumla yüzleÅŸtim we arkamı dönüp gidebilirim… sakın bakma giderken arkamdan dökülenlere taşıyamadığımdan dökülüyo.. bi gün bi kucak bulursam birazını paylaÅŸabildiÄŸim o zaman ruhumu uyutup “günahımı bıraktığım omuzdan” geri alacak bir solukta tekrar baÅŸa saracağım hayatı.. ÅŸimdi gidebilirim sanırım yeni film makaraları almaya.. hayatın kırılma noktalarını çalıp saklamaya.. hayallerimi kırmaya………
ben sevmedim filmi ÅŸahsen…..
Son sahne bir insanı alıp baÅŸka yerlere ancak bu ÅŸekılde götürebilirdi o an o zamanı yaÅŸamak istemitim o denli benı benden götürmüştü ÅŸimdi bole bir sahneye ihtiyacım olacağını bilmeden…