http://www.serkanazak.com/karalamalarim/issiz-adam Hiç anlatamadım, hiç anlamadılar... Wed, 28 Jul 2010 22:49:34 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.0 http://www.serkanazak.com/karalamalarim/issiz-adam/comment-page-1#comment-42 flood Fri, 30 Jan 2009 18:33:31 +0000 http://www.serkanazak.com/?p=56#comment-42 ben sevmedim filmi şahsen..... ben sevmedim filmi şahsen…..

]]> http://www.serkanazak.com/karalamalarim/issiz-adam/comment-page-1#comment-40 sevgi'n Sat, 10 Jan 2009 21:44:57 +0000 http://www.serkanazak.com/?p=56#comment-40 gittim filme sonunda.. sanki bi halt ettim.. bide ... Read Moreöwünüyodum giderken.. tanrım ne büyük aptallık... öyle kırıldım öyle kırıldım ki bütün yapıştırıcı sawunma stratejilerimi kaybetmiştim çıktığımda.. ezildim ya küçük bi kadındım küçücük oldum.. ellerim, gözüm, yüzüm, bedenim miniminnacık oldu bi anda.. insanın içindeki ıssız insanı o kadar çıplak yakalaması ne zormuş.. küçük ellerim, parmaklarım yetmedi kendimi sarıp sarmalaya.. acıdı içim çok.. hikaye aynı çünkü sende biliyosun peki ama ya son? son da aynı olur mu acaba? yıllar sonra diyebilir miyim "ona" bi oğlum oldu "aynı hayal ettiğimiz gibi, bil bakalım adı ne"..... hiç olmayacak o an çünkü olsa da ben kırılma noktası olacağım o anın.. o anı kırıp arkamı dönüp gideceğim "anlamadığımdan.." ama diyemiyorum dilerim ki mutlu ol... o kadar küçüldüm ki sesim çıkmıyo artık.. ama biliyo musun çok mutluyum... suçumla yüzleştim we arkamı dönüp gidebilirim... sakın bakma giderken arkamdan dökülenlere taşıyamadığımdan dökülüyo.. bi gün bi kucak bulursam birazını paylaşabildiğim o zaman ruhumu uyutup "günahımı bıraktığım omuzdan" geri alacak bir solukta tekrar başa saracağım hayatı.. şimdi gidebilirim sanırım yeni film makaraları almaya.. hayatın kırılma noktalarını çalıp saklamaya.. hayallerimi kırmaya......... gittim filme sonunda.. sanki bi halt ettim.. bide … Read Moreöwünüyodum giderken.. tanrım ne büyük aptallık… öyle kırıldım öyle kırıldım ki bütün yapıştırıcı sawunma stratejilerimi kaybetmiştim çıktığımda.. ezildim ya küçük bi kadındım küçücük oldum.. ellerim, gözüm, yüzüm, bedenim miniminnacık oldu bi anda.. insanın içindeki ıssız insanı o kadar çıplak yakalaması ne zormuş.. küçük ellerim, parmaklarım yetmedi kendimi sarıp sarmalaya.. acıdı içim çok.. hikaye aynı çünkü sende biliyosun peki ama ya son? son da aynı olur mu acaba? yıllar sonra diyebilir miyim “ona” bi oğlum oldu “aynı hayal ettiğimiz gibi, bil bakalım adı ne”….. hiç olmayacak o an çünkü olsa da ben kırılma noktası olacağım o anın.. o anı kırıp arkamı dönüp gideceğim “anlamadığımdan..” ama diyemiyorum dilerim ki mutlu ol… o kadar küçüldüm ki sesim çıkmıyo artık.. ama biliyo musun çok mutluyum… suçumla yüzleştim we arkamı dönüp gidebilirim… sakın bakma giderken arkamdan dökülenlere taşıyamadığımdan dökülüyo.. bi gün bi kucak bulursam birazını paylaşabildiğim o zaman ruhumu uyutup “günahımı bıraktığım omuzdan” geri alacak bir solukta tekrar başa saracağım hayatı.. şimdi gidebilirim sanırım yeni film makaraları almaya.. hayatın kırılma noktalarını çalıp saklamaya.. hayallerimi kırmaya………

]]>