Kamil Koç

11 Haz 2010 | Kategori : Karalamalarım

10 Haziran 2010 saat 22:00 hareket saatiyle İstanbul Denizli seferini yapan Kamil Koç otobüsünden 2 bilet aldık. (3 ve 4 numaralı koltuklar)

Öyle eğlenceli bir yolculuk geçirdik ki sizlerle de paylaşmak istedim.

İstanbul çıkışı itibariyle gece boyu her iki şöförün de sigara dumanına bol bol maruz kaldık. Ciğerlerinize yazık be şöför beyler, yapmayın, kendinize kıymayın bu denli dememek için kendimizi zor tuttuk.

İzmit terminali çıkışı şöförümüz yolu şaşırıp Düzce yönüne yaklaşık 15 dakika gittikten sonra geri dönerek, bir kaç yerle telefonlaşarak doğru yolu bulabildi. Mazallah bu maili size Ankara civarlarından da yazıyor olabilirdim. :)

Muavinimiz evlere şenlikti. Evet doğru gece yolculuğu; sevgili muavinimiz de bunun bilincinde idi çok şükür. Yol boyu tüm yolculardan daha çok uyudu. Hem de boynu host koltuğundan koridora sarka sarka. Benim için arayıp sorar mısınız kendisini acaba boyun tutulması geçti mi? Muhtemelen tutulmuştur. Yazık vallahi; biz yolcular hostlara yastık temin edilmesini istiyoruz!!!

Susadık yandık! Mola akabinde bir su istemek için bize yolculuk başında bahsedilen ikaz düğmesine bastık. Bekledik bekledik bekledik. Şöför, muavine sabah kocasını kaldırmaya çalışan kadınlar gibi “Bayram kalk, yolcu isteği var, Bayram, Bayram, Bayram…” seslenmesi akabinde dürtüklemesiyle uyanan Bayram (muavin), zorla kaldırılan ilkokul çocuğu gibi bir triple kalkıp en arka koltuğa kadar gidip ikaz lambasını görmeden tekrar yerine geçip, bizim 3-4 numaralı koltuğumuzda yanan ikaz lambasını ön taraftan manuel söndürüp tekrar uyuma girişimi üzerine orta kapıdan da duyulacak şekilde “kaptan bir su alabilir miyiz?” şeklinde kükrememle yeniden yerinden fırlaması çok dikkat çekiciydi.

Yine yanaştığımız bir iki terminalde, giriş yapılan terminalin hangi terminal olduğunu biz şöförden öğrendik. Nasıl mı? Şöför muavine seslenir uyanması için: “Bayram oğlum uyan, Afyona geldik diye anons etsene!, Bayram, Bayram, kalk Bayram, uyan Bayram!”

Unutmadan, ruhumuza gece boyu işlenen Sibel Can kasedini (dikkat edin CD değil kaset diyorum, siz düşünün kaç sene öncesinin arabeski olduğunu) asla unutamayacağız.

Dönüş biletimi farklı bir firmadan alma düşüncesi oluşturdu bu durum. Sanırım öyle yapacağım.