Vazgeç benden!
11 Ağu 2007 | Kategori : Karalamalarım
Sabah olmalıydı, uyandığımda yanımda seni bulmalıydım ben; bir süre sessiz, nefessiz seni izlemeliydim; masumiyetinin içimde huzuru yaÅŸamalıydım birkaç an için de olsa…
Her gece korkmamalıydım; gökgürültüsünden kim sakınabilirdi senden başka beni? Kim ben yerimden sıçrarken sarıp sarmalayabilirdi senden başka?
Ama ben hep korkularımı yenip kendim uyumalıydım. Sevdiğime sıkıca sarılamazdım ben, yasaktı; sabaha kadar sevişemezdim, istemezdi.
Seninle yaÅŸamak güzeldi herÅŸeyi; mutlu olmak güzeldi, aÄŸlamak güzeldi, üzülmek güzeldi, sıkıntı çekmek güzeldi, sıkılmak güzeldi, aynı konuları aynı ÅŸekilde yüzlerce kez konuÅŸmak güzeldi…
Gökyüzü maviydi benim için; kara bulutlar hiç gelmiyordu sanki, kışın hiç soğuk olmuyordu. Dünyamda sen vardın benim; yağan yağmur umrumda değildi.
Tanrı’ya yalvarışlarımda hep sen vardın; ben yıllardır Tanrıdan kendim için birÅŸey de istememiÅŸim biliyor musun? Benim için sen olmalıydın sadece. Sen yoksan ben de yoktum çünkü.
N’olur beni sev diye yalvarır mı bir insan? Ben yaptım. Beni sevmen için sana yalvardım. Sevmedin! Aslında sevdin ama belli etmedin, edemedin. Üç sene sonra belli ettiÄŸindeyse ben çoktan pes etmiÅŸtim. VazgeçmiÅŸtim senden…
Merak ettiÄŸim aslında senin benden ne kadar sürede vazgeçeceÄŸin sadece…
Alıntı deÄŸildir oturup kendim(i) yazdım…
2 Yorum
Vallahi harika ……:)
Dalı kurusada ağaç yağmura nasıl küser
saatim dursa bir an zaman onu nasıl bekler yıkılır dökülür ama kalp kırılsada sever arkadaşım…