<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
		>
<channel>
	<title>Zamansız sevginin sonu! yazısına yapılan yorumlar</title>
	<atom:link href="http://www.serkanazak.com/karalamalarim/zamansiz-sevginin-sonu/feed" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.serkanazak.com/karalamalarim/zamansiz-sevginin-sonu</link>
	<description>Hiç anlatamadım, hiç anlamadılar...</description>
	<lastBuildDate>Fri, 21 Jan 2011 09:39:30 +0000</lastBuildDate>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.3</generator>
<xhtml:meta xmlns:xhtml="http://www.w3.org/1999/xhtml" name="robots" content="noindex" />
	<item>
		<title>Yazar: Growhtt</title>
		<link>http://www.serkanazak.com/karalamalarim/zamansiz-sevginin-sonu/comment-page-1#comment-576</link>
		<dc:creator>Growhtt</dc:creator>
		<pubDate>Tue, 19 Oct 2010 12:18:38 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://www.serkanazak.com/?p=15#comment-576</guid>
		<description>Çok ağladım; darmadağın olan sevgimin parçalarına baktım gözlerim yaşlı… Olanca telaşımla parçaları toplamaya çalıştım; parçalardan birini alırken bir diğerini düşürdüm yere… Büyük parçalar da paramparça oldu böylece…

Geriye yitik bir ben ve bu kez kocaman bir sevgiyi, senin sevgini tek başına taşımak zorunda kalan sen kaldın işte…

Kimbilir belki de son diye birşey yoktur…

Son diye bişey asla yoktur elbette kaçışlar başlar ya tekrardan başlarsa korkuları kaplar peki özlem anlamı olmayan ne için özlediğini bilmeden sadece özlemek ona bir ad verebilinir mi hayır işte ona bir ad verilemiyor...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Çok ağladım; darmadağın olan sevgimin parçalarına baktım gözlerim yaşlı… Olanca telaşımla parçaları toplamaya çalıştım; parçalardan birini alırken bir diğerini düşürdüm yere… Büyük parçalar da paramparça oldu böylece…</p>
<p>Geriye yitik bir ben ve bu kez kocaman bir sevgiyi, senin sevgini tek başına taşımak zorunda kalan sen kaldın işte…</p>
<p>Kimbilir belki de son diye birşey yoktur…</p>
<p>Son diye bişey asla yoktur elbette kaçışlar başlar ya tekrardan başlarsa korkuları kaplar peki özlem anlamı olmayan ne için özlediğini bilmeden sadece özlemek ona bir ad verebilinir mi hayır işte ona bir ad verilemiyor&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>

